Ostatni i najważniejszy dramat największego polskiego wizjonera literatury i malarstwa. "Szewcy" to właściwy twórczości Witkacego barwny, groteskowy świat oraz pokrętna narracja, od której trudno się oderwać.

Dramat stanowi pełna humoru i subtelnych nawiązań makabryczna wizja przyszłości, stworzona przez jeden z najgenialniejszych polskich umysłów dwudziestego wieku. Witkacy po raz kolejny dał upust swoim katastroficznym przeczuciom dotyczącym rozwoju ludzkości i społeczeństwa. Posługiwał się przy tym niewybrednym humorem, gorszącym współczesnych mu krytyków. Surowej ocenie pisarza zostają poddane wszelkie dominujące w historii systemy oraz ruchy społeczne i polityczne ? faszyzm, komunizm, kapitalizm, a także szeroko pojęta rewolucja. Prawdziwą zmorę pisarza stanowi jednak wizja totalnej mechanizacji i biurokratyzacji społeczeństwa...

Przewrotnie skonstruowane postacie o niewybrednych imionach prowadzą nas przez wartką, humorystyczną i pełną gorzkich rozważań narrację. Dyskusja toczy się głównie w "fantastycznie urządzonym gabinecie szewskim", odwiedzanym przez postacie takie jak prokurator Scurvy czy księżna Zbereźnicka-Podberezka. W swoim dziele dramaturg zawarł liczne nawiązania do wydarzeń historycznych i utworów literackich. W "Szewcach" odnajdziemy echa "Wesela", "Nie-Boskiej Komedii" i "Promethidionu". Pod płaszczem ironicznych przerysowań i humorystycznych postaci kryje się mroczna wizja historii naszego świata.

Witkacy (Stanisław Ignacy Witkiewicz) to jeden z najbardziej znanych polskich artystów dwudziestolecia międzywojennego. Jego eklektyczna twórczość zawiera liczne dramaty, powieści oraz pisma filozoficzne. Jest ON również znany jako utalentowany malarz i fotografik. Najważniejsze powieści pisarza to "Nienasycenie", "Pożegnanie jesieni" oraz młodzieńcze "622 upadki Bunga, czyli demoniczna kobieta". Z licznych pism filozoficznych i estetycznych wyróżnia się "Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie Istnienia", zawierające podstawy stworzonego przez Witkacego systemu filozoficznego. "Szewcy" stanowią najbardziej znany dramat artysty.